"God is in Our Land"

ஆசிரியர் முன்னுரை

ஆசிரியர் முன்னுரை:

 

என் பெயர் பாபுஜி. இந்திய நாட்டின் தமிழகத்தில் ஒரு சிற்றூரில் வசிக்கும் ஒரு சாதாரண குடிமகன். நான் அடிப்படையில் ஒரு எழுத்தாளன் இல்லை. எனினும், தற்காலிக எழுத்தாளனான நான், அடிப்படைகளை அதாவது ஆன்மீகத்தைப் பற்றி அலச ஆணையிடப்பட்டு உள்ளேன். ஆன்மீகம் என்னும் சமுத்திரம் கரைகளற்றது. அது அளவிடப்பட முடியாதது: அவரவர் உணர்வுக்கு மட்டுமே உரியது.

இந்த எழுத்து வேலை, இந்த சாதாரண குடிமகனின் ஆன்மீக அறிதலை வலுவூட்டுவதற்காக இறைவனால் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு சுய ஆராய்ச்சி என்று கருதுகிறேன். நாளடைவில், அது மற்றுவருடனும் பகிர்ந்து கொள்ளும்படியானதாக மாறியது. இதுவும் இறைவன் செயலே.

எது எப்படி இருப்பினும், கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தும் திறன் ஆன்ம அறிதலுக்கான சான்றாக அமையாது. ஆன்மாவை அறிந்தவனுக்கும், ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை நான் அறிவேன். ஆன்மாவை உணர்ந்தவன் கடவுளை தன்னுள்ளும், மற்றெல்லா இடங்களிலும் காண்கிறான். இத்தன்மையைப் பெறாத மற்ற அனைவரும் சாமானியர்களே. ஆத்மாவை அறிந்தவன் அனைத்து காரியங்களையும் ஒரு சாட்சியாக மட்டுமே இருந்து செய்கிறான். சாமானியன் தான் செய்வதாக நினைத்து செயல்படும் அனைத்து செயல்களிலும், அவற்றின் எதிர்விளைவுகளிலும் சிக்குண்டு தவிக்கிறான். முதலாமவன், தனது அடிப்படை நிலையில், ஆத்ம உணர்வில் இருந்து எப்போதும் விலகுவதில்லை. பின்னையவன், அதாவது சாமானியன், தனது சஞ்சல மனம் செல்லும் இடங்களுக்கெல்லாம் சென்று அலைக் கழிக்கப்படுகிறான்.

சாமானியர்கள் மூன்று விதமாவர்.

  1. தனது அனைத்து முயற்சிகளையும் ஆத்ம அறிதல் அல்லது இறை உணர்வுக்காக செலுத்துபவர்கள்.
  2. ஆத்ம அறிதலிலும், அதே சமயத்தில் உலகாயதமான விஷயங்களிலும் ஈடுபாடு கொண்டவார்கள்.
  3. ஆத்ம அறிதல் குறித்தோ, இறை உணர்வு குறித்தோ கிஞ்சித்தும் அக்கறை இல்லாதவர்கள். அதாவது முழுவதும் உலக மாயையில் சிக்குண்டவர்கள்.

நான் இரண்டாம் தர சாமானியன் என்று எண்ணுகிறேன். உண்மை யாதெனில், முதல் தர மக்களே ஆன்ம உண்மையை உணரக் கூடியவர்கள். மற்ற அனைத்து சாமானியர்களைப்போல, நானும் எனது நிலையில் இருந்து கொண்டு உண்மையை நெருங்க முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறேன். நான் ஏன் இதை முதலிலேயே சொல்கிறேன் என்றால், இந்த புத்தகத்தைப் படிப்பவர்கள், இதை எழுதியவர் ஒரு குருவாக இருப்பார் போலும் என்று எண்ணிவிடக்கூடாது என்பதற்காக. நான் ஒரு சாமானியன் மட்டுமே.

இந்தக் கேள்வி இப்போது எழலாம். “ஒரு சாமானியனாக இருந்து கொண்டு கடவுளைப் பற்றிப் பேசும் துணிவு உனக்கு எப்படி வந்தது?” இதற்கு எனது பதில்: அது கடவுளின் சித்தம். “கடவுளின் சித்தத்தை அறிந்து கொள்ளும் அளவுக்கு நீ கடவுளுக்கு நெருக்கமானவனா?” என்று நீங்கள் கேட்டால் அதற்கு எனது பதில் ”அனைவரும் இறைவனுக்கு நெருங்கியவர்களே” என்பதுதான். நாம் கடவுளை நோக்கி திரும்பினால், அவருக்காக நேரத்தை செலவிட்டால் அவர் நிச்சயம் பதிலுரைக்கிறார். இறைவன் அனைவருக்கும் பொதுவானவர்; அனைவரிடத்திலும் பிரிக்கப்பட முடியாத கூறாக இருப்பவர். எந்த அளவுக்கு தன்னை அல்லது கடவுளை தெரிந்து கொள்வதற்காக முயற்சி செய்கிறார்கள் என்னும் விஷயம் மட்டுமே ஒருவருக்கொருவர் மாறுபடுகிறது. மனசாட்சியை கேட்டு மதிப்பளிப்பவர்கள் அனைவருமே கடவுளுடன் தொடர்புடையவர்கள் தான்.

மனசாட்சியை பொதுஅறிவு என்று எண்ணி பலரும் குழப்பமடைகிறார்கள். பொது அறிவின் பொதுவான தன்மையே அது பொதுவாக இல்லாமல் இருப்பதுதான். ஏனென்றால், அது மனதுடன் தொடர்புடையது. ஒருவருடைய பொது அறிவுக்கு சரி எனப்படும் ஒன்று மற்றொருவருக்கு தவறாக தெரிகிறது. ஒரு காலக்கட்டத்தில் சரி என்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒன்று, வேறு ஒரு காலக்கட்டத்தில், வேறு ஒரு பிரதேசத்தில் தவறு என்று நிரூபிக்கப்படுகிறது. ஆனால் மனசாட்சி அப்படிப்பட்டது அல்ல. முட்டாளுக்கும், அறிவாளிக்கும் ஒரே மனசாட்சிதான். பணக்காரனுக்கும், ஏழைக்கும் இருப்பது ஒரே மனசாட்சிதான். அது அனைத்து தரப்பு மக்களுக்கும், எல்லா காலகட்டங்களிலும், எல்லா பிரதேசங்களிலும் ஒன்றாகவே உள்ளது. கெட்டவர்கள் என்று சொல்லப்படுபவர்களிடமும் மனசாட்சி உள்ளது. ஆனால், அவர்கள் அதை கேட்பதில்லை. தவறான பொது அறிவு என்பது இருக்கலாம். ஆனால் தவறான மனசாட்சி என்பது எப்போதும் இல்லை. மனசாட்சி ஆத்மாவின் குரல். எனவே, அது எப்போதும் சரியானதாகவே இருக்கும். அதற்கு வேறு எந்த அங்கீகாரமோ, அனுமதியோ தேவை இல்லை. அதுவே இறுதியானது. நான் எனது மனசாட்சியின் ஆணையை இங்கே நிறைவேற்ற முயற்சி செய்துள்ளேன். இதுவே, ஒரு சாமானியனாக இருந்தும் கடவுளைக் குறித்து அல்லது ஆத்மாவைக் குறித்து நான் பேசத் துணிந்ததற்குக் காரணம்.

”கடவுள் நம் தேசத்தில் உள்ளார்” எனும் தலைப்பு, நம் உள்ளுணர்வை அடிப்படையாகக் கொண்டது; உள்ளுணர்வைப் பற்றியது.

இதனுடன் வேறு பல விஷயங்களையும் புத்திலி.ஆர்க்(putli.org) எனும் வலைத்தளத்தில் கொடுத்துள்ளேன். ”கடவுள் நம் தேசத்தில் உள்ளார்” எனும் இந்நூல், முதன்முறையாக காகிதத்தில் அச்சிடப்பட்டது ஆகஸ்ட் 2012-ல். அது ஒரு ஆங்கிலப் பதிப்பாகும். இது இரண்டு பாகங்களை கொண்டது. முதல் பாகம் உள்முகமானது. இதன் இரண்டாம் பாகத்தில் என்னுடைய பிற எழுத்துப்பணிகளில் (‘Thus Spake India’ மற்றும் ‘A bon voyage’) இருந்து இந்தியா தொடர்பான சில அத்தியாங்களை தொகுத்துக் கொடுத்துள்ளேன். இந்நூலை ஒருவர் நிதானமாக படிப்பது அவசியம். ஒரு நாளைக்கு ஒரு அத்தியாயம் என்ற அளவில். ஏனென்றால், ஏற்கனவே படித்ததை ஜீரணித்துக் கொள்ள சிறிது கால அவகாசம் தேவைப்படுகிறது. இந்நூலை ஆழமாக புரிந்துகொள்ள பலமுறை படிக்கவேண்டிய அவசியமும் ஏற்படலாம்.

நான் எனது மாமா திரு. சங்கரமூர்த்திக்கு என் நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். எனது தாய்க்கு இளையவரான அவர், ஆத்ம உண்மையை உணரும் பொருட்டு பிரம்மசரிய வாழ்வை தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டார். அறிவியல் பொறியாளராக இருந்தும், அவர் இந்த சமுதாயத்தின் பொதுவான கட்டுதிட்டங்களுக்குள் வரவில்லை. அன்னாருடைய நேர்மறை வாதங்கள், எனது கருத்துக்களை மேலும் கூர்மையாக்கின.

எனது வலைதளத்தைக் குறித்து கூறுமிடத்து… எனது தாய் திருமதி. சரஸ்வதி அவர்கள் அவ்வலைதளத்துக்கு பெயரிட்டார்.

ஆரம்ப நாட்கள் முதற்கொண்டே, எனது தாய் என்னை அனைத்து வழிகளிலும் ஊக்குவித்து வருகிறார். அன்னாருடன் நான் மேற்கொண்ட சில சுவராஸ்யமான உரையாடல்களும் இவ்வலைதளத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன. எங்கள் கிராம தேவி, ஸ்ரீசென்னி அம்மனின் தீவிர பக்தையான அவர், எனக்கு தாயாகவும்,தெய்வீக அறணாகவும், வழிகாட்டியாகவும் திகழ்கிறார். எனது தாயார், என்னிடத்தே ஒரு நுட்பமான மேலாண்மையை செலுத்தி வருகிறார். அதைப்பற்றி நான் இங்கு விரிவாக பேசவில்லை.

எனது ஆத்மார்த்தமான மரியாதைக்கும், அன்புக்கும் எப்போதும் உரியவர் அவர். நான் அவற்றை செலுத்தத் தவறிய காலங்களிலும், அவர் என்பால் கொண்டுள்ள நிபந்தனைகளற்ற அன்பினை அவர் நிறுத்திவிடல்லை. வெறும் நன்றி எனும் சொல், அவர் என் தாயாக மேற்கொண்ட சிரமங்களுக்கு ஒரு போதும் ஈடாகாது. அவரது பாதங்களில் என்னுடைய அன்பையும், பக்தியையும் அன்றி வைப்பதற்கு வேறு எதுவும் என்னிடத்தில் இல்லை. எனது தாயார் இந்த வலைதளத்துக்கு இட்ட பெயர், ”புத்திலி” என்பதாகும். ”புத்திலிபாய்” மஹாத்மா காந்தியின் தாயார் ஆவார். நான் அவருடைய விருப்பத்தை செயல்படுத்தினேன். புத்திலி என்னும் சொல்லை ஆங்கிலத்தில் எழுதினால் PUTLI என்று வரும். இச்சொல்லில் நான் ஐந்து விஷயங்களை பார்க்கிறேன்.

P – PURITY அதாவது தூய்மை

U – UNITY அதாவது ஒற்றுமை

T – TRUTHFULNESS அதாவது உண்மை

L – LOVE அதாவது அன்பு

I – INTROSPECTION அதாவது ஆத்ம விசாரணை

தூய்மை நமது மனதில் நிலை நிறுத்தப்பட்டால், அது நமது எண்ணங்களிலும், வாக்கிலும், செயல்களிலும் முரண்பாடற்ற, ஒற்றுமையான ஒத்த கருத்துக்களை ஏற்படுத்துகிறது. இந்த நிலைக்கு உண்மை அல்லது வாய்மை என்று பெயர். இந்த உண்மை உலக மக்கள் அனைவருடைய நலனுக்காகவும் உபயோகமாகும்போது, அது அன்பு எனப்படுகிறது. தூய்மையையும், ஒருமித்த பேதங்களற்ற உறுதியான நிலையையும், உண்மையையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்த தன்னலமற்ற அன்பு, ஒருவனுடைய உடல் சார்ந்த உணர்வை ஆத்ம உணர்வாக மாற்றுகிறது.

இந்த ஆத்ம உணர்வை, அதன் பாிணாமங்களை ஏற்கனவே கடந்துள்ள ஒரு குருவின் துணைகொண்டு உணர்வு பூர்வமாய் அனுபவித்து அடைவோமாக.

குருவின் அருளினாலேயே இந்த நூல் வடிவம் பெற்றுள்ளது. இந்த இடத்தில், உருவம் பெற்று உலக நன்மைக்காக உலாவி வரும் குருமார்களைப் பற்றி எதுவும் கூறமாட்டேன். இந்த இடத்தில் குருவுக்கும், சீடனுக்குமான உறவை நோிடையாக கூற விரும்புகிறேன்.

ஆன்ம குரு அனைவரின் உள்ளேயும் உள்ளார். இந்த உள்ளார்ந்த குருவே, மற்ற அனைத்து வெளிச்சார்ந்த குருக்களின் போதனைகளை உணர்த்துகிறாா். வெளிப்பரிமாணத்தில் பலபேறாக தொிகிறாா். உருவம் பெற்ற அல்லது பெறாத அனைத்து வழிகாட்டிகளிலும் அவா் இருக்கிறாா். இதைச் சொல்லும் அளவுக்கு எனக்கு ஆன்ம முதிா்ச்சி இல்லாமல் இருக்கலாம். எனினும், இதுவே உண்மையாகும். அனைத்து குருமாா்களும் சொல்வது இதைத்தான். “உன்னுடைய ஆத்ம வழிகாட்டியை உன்னுள்ளேயே பாா்”. வெளிப்புற குருமாா்கள் நம்முடைய ஆத்ம குருவின் தோற்றங்களே அன்றி வேறல்லா். இந்த ஆத்ம குருவே கடவுளாவாா். அவா் அனைவாிடத்திலும் உள்ளாா். இதற்குப் பொருள், ஒரு சாமானியன் வெளிப்புற உதவிகளை நாடவேண்டியது இல்லை என்பது அல்ல. நமது ஆன்ம குருவை முழுமையாகப் புாிந்துகொள்ளும் வரை அவருடைய அனைத்து வடிவங்களுடனும் (உள்முகமான மற்றும் வெளிமுகமான), நாம் தொடா்பில் இருக்க வேண்டும். நானும் வழிகாட்டுதலை கோயில்களிலும், ஆத்ம ஞானிகளின் இருப்பிடங்களிலும், அவா்களுடைய புத்தகங்களிலும் தேடிவருகிறேன். எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியவை எவை, ஒதுக்கப்பட வேண்டியவை எவை என்பதை உணா்த்துவது என்னுடைய ஆத்ம குருவே ஆவாா்.

என்னுடைய வேலையின் கட்டமைப்பு பூா்த்தியாகிவிட்டது. இது ஒளி பெற என்னால் ஆகக்கூடிய அனைத்தையும் செய்வேன்.

அந்த ஒளி மின்மினிப்பூச்சி அளவிற்கு இருக்குமா அல்லது சூாியனாக ஒளிறுமா என்பது எனக்குத் தொியாது. எப்போதும்போல, அந்த வழிமுறைகளும், அவற்றுக்கான விளைவுகளும் ஆண்டவனின் கைகளிலேயே உள்ளன.

ஒரு நூல் உருவானவுடன், அதை யாருக்காவது அா்ப்பணம் செய்யும் ஒரு வழக்கம் உள்ளது. அனைத்துமே, இறைவன் செயல் எனும்போது இங்கு சமா்ப்பணம் செய்வதற்கென்று என்னிடம் என்ன உள்ளது? எல்லோருள்ளும் இருந்து ஆட்டுவிக்கும் அந்த இறைவன் என்னுள்ளேயும், மற்ற அனைவாிடத்திலும் இருப்பதை துல்லியமாக உணரும்பொருட்டு மேலும் மேலும் முயற்சிப்பதே இந்த நூலை சமா்ப்பணம் செய்யும் சாியான வழியாக இருக்க முடியும்.

சமா்ப்பணம் என்னும் ஒன்று இருந்தே ஆகவேண்டும் என்னும் பட்சத்தில், உள் இருந்து ஆட்டுவிக்கும் குருவான இறைவனுக்கே இது உாித்தாகுகிறது. ஆனால், எந்த சமா்ப்பணங்களும் அவருக்குத் தேவையில்லை. அவா் குறித்து மற்றவா்கள் கூறும் முகத்துதிகளையும், சமா்ப்பணங்களையும், அவதூறுகளையும் கூட அவா் சட்டை செய்வதில்லை. அவா், மனிதா்கள் தங்களின் ஆத்ம உணா்வில் தன்னைக் காண எந்த அளவுக்கு முயற்சி செய்கிறாா்கள் என்பதை மட்டுமே நோக்குகிறாா். இது ஒன்றே, நாம் அனைவரும் அந்த இறைவனுக்கு செய்யும் சமா்ப்பணமாக இருக்கமுடியும்.